ISRC to nie formalność. Jak zmienić dystrybutora i nie stracić ani jednego stream'a.

Zmiana dystrybutora muzycznego może wydawać się ryzykowna. Wielu artystów obawia się utraty milionów odtworzeń, zniknięcia z playlist czy rozpoczęcia budowania katalogu od zera.

W praktyce największym zagrożeniem nie jest sama migracja, ale błędy popełnione podczas przenoszenia katalogu. W większości przypadków statystyki można zachować, jeśli zadba się o odpowiednie metadane i prawidłową kolejność działań.

Najważniejszym elementem całego procesu jest kod ISRC.

ISRC – cyfrowy identyfikator Twojego nagrania

ISRC (International Standard Recording Code) to unikalny identyfikator konkretnego nagrania. Nie opisuje kompozycji ani albumu, lecz dokładnie jeden master.

To właśnie dzięki temu kodowi serwisy streamingowe potrafią rozpoznać, że utwór przeniesiony do nowego dystrybutora jest tym samym nagraniem, które wcześniej zdobywało odtworzenia.

Warto odróżnić go od kodu UPC, który identyfikuje całe wydawnictwo (album lub singiel). Podczas migracji UPC może się zmienić, natomiast ISRC powinien pozostać taki sam.

To nie tytuł utworu ani okładka przenoszą historię odtworzeń. Robi to kod ISRC.

Przygotuj katalog przed migracją

Zanim rozpoczniesz zmianę dystrybutora, warto przygotować kompletną dokumentację wszystkich wydawnictw.

Dla każdego utworu zapisz:

• tytuł utworu,
• kod ISRC,
• kod UPC wydania,
• oryginalną datę premiery.

Taki arkusz pozwala uniknąć błędów w metadanych, które mogłyby uniemożliwić poprawne połączenie statystyk.

Najpierw publikacja, później usunięcie

Jedną z najczęstszych pomyłek jest usuwanie starego wydania przed pojawieniem się nowego.

Prawidłowa kolejność wygląda inaczej:

• wgraj katalog do nowego dystrybutora,
• upewnij się, że wydanie jest już dostępne we wszystkich serwisach,
• sprawdź, czy platformy połączyły oba wydania,
• dopiero wtedy usuń starą wersję.

Proces ten określa się jako track linking. Platformy rozpoznają identyczny ISRC i przypisują nowemu wydaniu dotychczasowe odtworzenia.

Metadane muszą być identyczne

ISRC to warunek konieczny, ale nie jedyny.

Podczas migracji warto zachować identyczne:

• nazwę artysty,
• tytuł utworu,
• wersję utworu (np. Radio Edit),
• okładkę,
• datę wydania.

Zmiana pseudonimu artystycznego lub istotna modyfikacja metadanych podczas migracji może doprowadzić do utworzenia nowego profilu artysty i utraty części statystyk.

Najgorszy moment na zmianę nazwy artystycznej to dzień zmiany dystrybutora.

Dlaczego warto posiadać własne kody ISRC?

Większość niezależnych twórców korzysta z kodów nadawanych przez dystrybutora. Tymczasem polscy producenci fonogramów mogą uzyskać własny prefiks ISRC bezpośrednio w ZPAV.

Dzięki temu artysta zachowuje pełną kontrolę nad numeracją swoich nagrań niezależnie od tego, z jakiej platformy dystrybucyjnej korzysta w przyszłości.

To szczególnie istotne dla twórców budujących własny label lub planujących częstsze zmiany partnerów dystrybucyjnych.

YouTube Content ID to osobny proces

Przeniesienie katalogu nie oznacza automatycznego przeniesienia systemu YouTube Content ID.

Prawa do identyfikacji treści na YouTube powinny zostać najpierw wyłączone u dotychczasowego partnera, a dopiero później aktywowane u nowego.

Pozwala to uniknąć konfliktów własności oraz blokad monetyzacji wynikających z podwójnych roszczeń do tego samego nagrania.

Nie zamykaj starego konta zbyt szybko

Serwisy streamingowe rozliczają tantiemy z opóźnieniem. W zależności od platformy raporty mogą pojawić się dopiero po kilku tygodniach lub miesiącach.

Dlatego po udanej migracji warto pozostawić konto u poprzedniego dystrybutora aktywne jeszcze przez kilka miesięcy, aż wszystkie zaległe wypłaty zostaną rozliczone.

Twoje metadane są częścią Twojego katalogu

Niezależność artysty nie kończy się na publikacji muzyki. Coraz większą wartość mają również dane opisujące katalog: identyfikatory, metadane i prawa administracyjne.

Im lepiej zarządzasz tymi elementami, tym łatwiej zmieniać partnerów biznesowych bez utraty historii swojej twórczości.

Najcenniejszym zasobem niezależnego artysty nie są dziś tylko nagrania, ale kontrola nad danymi, które je identyfikują.